Verenigde Oostindische Compagnie

De VOC was een heel machtig scheepvaartbedrijf voor de nederlandse handel, vooral in het werelddeel Azië. Rond de indonesische eilanden werd vooral gehandeld in specerijen (keukenkruiden zoals peper, nootmuskaat en kruidnagel) en vanuit China kwam vooral porselein en zijde. Ook met Japan deed de VOC zaken: het was zelfs zo dat jarenlang de Nederlanders de enige Europeanen waren die voor handel naar Japan mochten. De Nederlanders hadden een speciale vestiging op het eilandje Decima voor de kust van Japan.

Eigenlijk waren de nederlandse en ook de andere europese landen heel brutaal in andere delen van de wereld. Heel vaak werden de bewoners van de nieuw ontdekte landen gedwongen om voor de Nederlanders en andere Europeanen te gaan werken. De oogst van het land werd dan door de VOC voor veel geld weer aan anderen verkocht. Vooral de specerijen (kruiden) brachten heel veel geld op. Toen de rijken in Europa ontdekten dat peper in het eten heel lekker kon zijn wilden ze voor een peperkorrel net zoveel betalen als voor een korrel goud.

wat waren de gevolgen van Tasmans ontdekkingen in 1642-1643?

Gevolgen voor de VOC? Niet veel. Het was wel handig dat er weer een stukje meer van de wereldbol bekend was, maar dat vonden de VOC-bazen niet voldoende. Abel Tasman was niet met een rijke buit thuisgekomen en had ook geen geschikte landen gevonden waar voor de VOC handel (geld!) te halen was. Daarom was Piet Hein zo bekend in Nederland, want die had tenminste de Spanjaarden van hun zilver beroofd in 1628. En het liedje over Piet Hein en de Spaanse zilvervloot is nog steeds bekend.

Gevolgen voor de inwoners van Tasmanie en Nieuw-Zeeland of al die andere eilanden die Tasman onderweg bezocht? Weinig. De Nederlanders bleven niet in die landen maar zeilden gewoon verder omdat ze niets bijzonders vonden in die landen. Er bleven alleen maar spannende verhalen over die steeds weer van ouders aan de kinderen werden doorverteld.

Toen de Engelse ontdekkingsreiziger James Cooke rond 1770 Nieuw-Zeeland bereikte hoorde hij van een Maori-stam dat ze heel lang geleden een hele nederlandse vloot hadden weggejaagd! Na Abel Tasman waren er in 130 jaar geen Europeanen meer geweest.

Toen de engelsen 130 jaar na Tasman in Tasmanië en Nieuw-Zeeland kwamen en er bleven, had dat wel gevolgen voor de oorspronkelijke bewoners van die landen. Ze werden van hun land beroofd en velen kwamen om. Tasmanie en Nieuw-Zeeland werden onderdeel van een groot Engels rijk. De Aboriginals in Tasmanie zijn door de engelsen net zo slecht behandeld als de indonesiers op sommige eilanden door de nederlanders.

<< terug naar geschiedenis